Ubrany w sprzeczności
Ubrany w sprzeczności Krystian Cieleban zgromadził w piątek 16 lutego w bibliotece w Mościsku pełną salę gości, którzy postanowili bliżej poznać młodego twórcę i jego debiutancki tomik poezji „Polaryzuję”. Autor jest nie tylko specjalistą optykiem, czy stylistą opraw, lecz także duszą artystyczną. Jego życie to harmonijne połączenie pasji, wiedzy i sztuki. Mobilizuje innych do odkrywania piękna w najmniejszych szczegółach codzienności oraz namawia do eksploracji różnorodnych dziedzin ludzkiego doświadczenia. Spotkaniu towarzyszyły kadry z sesji zdjęciowej Moniki Kudryk, które stały się inspiracją do powstania książki. Marcin Świetlicki pisze, że „ze wszystkiego się zawsze uda robić wiersze, z martwego światła także”. Podchwyciliśmy to stwierdzenie i na piątkowym spotkaniu powstał wspólny wiersz z tematem przewodnim zaproponowanym przez Krystiana Cielebana – Fortepian i księżyc. Oto wynik poetyckiego porywu serc publiczności:
Księżycowy fortepian roztacza się w nieboskłonie
Z oddali cię widzę, blask księżyca oświetla me myśli
Słysząc dźwięk cudownego pełnego księżyca
Uniosłam swoją głowę widząc swoje życie!
Świetlisty księżyca blask przy dźwięku fortepianu
Cudna, ciepła, niezapomniana chwila relaksu
Na fortepianie gra wieczór, gdy muzyka tańczy w świetle księżyca!
W fortepianie odbija się dusza księżyca
W ciszy księżyca, w świetle fortepianu
Co noc zaglądasz do mnie przez okno
Fortepian, poważny pan, stoi w mym pokoju
W poświacie zanurzone
Gwiazdy płynęły lekko wokół księżyca w rytm muzyki
Muzyka mnie wzrusza, a ciebie?
Komoda, wino i pachnąca lipa
Gdy odbijasz każdy C-dur blaskiem
Bo co ważniejsze, brzmienie czy blask
Ciepły wiatr, plaża, ten moment, ta ulotna chwila i muzyka
Gram na fortepianie w blasku księżyca. Do mojej ukochanej
Chciałabym zabrać fortepian na księżyc
Twoja buzia uśmiecha się do mnie jak księżyc w pełni
Twa droga do spełnienia marzenia jest jak misja na księżyc! Zrobiłeś to!
Fortepian subtelny dźwięk ciszy
Księżyc uśmiechnięty i tajemniczy
Na orbicie fortepianu księżyc nutę gra mieszaną
Padlina przez zwierza przy blasku księżyca
Rozrywana niczym cisza dźwiękiem fortepianu
W blasku księżyca! Na fortepianie…
Czy to się uda? Jak myślisz?
Lecę i nie wiem kiedy wrócę!
Miłosne brzmienie oddechem zakochanych
Na końcu dźwięku nadzieja
A ty maluj mnie światłem
Energetyczny księżyc w nucie zamieszkał.
Dziękujemy wszystkim za pomoc w realizacji spotkania i wsparcie młodego artysty, który „szuka wyjścia,/szuka drogi,/szuka celu,/szuka sensu”. Na pewno znajdzie to wszystko realizując swoje artystyczne plany.
D.W.